Opis dworku w Soplicowie Jak wyglądał dom rodzinny Pana Tadeusza

Photo of author
Written By Korneliusz Nowicki

Witam. Dziękuję za przeczytanie tego artykułu

Opis dworku w Soplicowie Jak wyglądał dom rodzinny Pana Tadeusza

Książka "Pan Tadeusz" jest jednym z najważniejszych dzieł w historii polskiej literatury. Z powodu swojej fabuły i wartości artystycznych, epopeja była lekturą szkolną od wielu lat, a teraz czytana jest nawet w podstawówce. Dworek szlachecki w Soplicowie stał się symbolem polskości, naszej kultury i tradycji. To bardzo istotny element dla całej historii. Jak wyglądał dom Sopliców? Co świadczy o patriotyzmie mieszkańców dworku? Jakie portrety wisiały w Soplicowie?

Jak wyglądał dworek w Soplicowie?

Akcja "Pana Tadeusza" rozgrywa się w Soplicowie na terenie Litwy. To malownicza, niewielka miejscowość, pięknie położona. Życie tamtejszych mieszkańców toczyło się spokojnie, a ich codzienne aktywności były uwarunkowane przez przyrodę i tradycję. Soplicowo przypominało mityczną Arcadię, gdzie każdy jest szczęśliwy, oddaje się prostym, ale przyjemnym rozrywkom, nikomu nie brakuje niczego, a ludzie – choć nieidealni – są w swoim sercu dobrzy i uczciwi.

Mickiewicz celowo przedstawił Litwę jako taki właśnie świat. "Pan Tadeusz" miał przypominać świat, który już nie istnieje, utraconą ojczyznę i czasy dzieciństwa, kiedy wszystko było proste, znajome i miłe, a wszelkie troski znikały szybko. Dlatego opis Soplicowa, jego okolicy i dworku przypomina czasami raj na ziemi. Przyroda tam była niezwykle piękna i bogata, wszystko kwitło intensywnie, a ludzie byli pracowici i pomagali sobie nawzajem. To też świat bezpieczny i wartościowy, gdzie szczególnym znaczeniem cieszył się patriotyzm, tradycja, wiara, honor i uczciwość.

Wszystkie te elementy można znaleźć w opisie dworku w Soplicowie. Dom rodzinny Pana Tadeusza był położony wśród malowniczych pól, na małym pagórku otoczonym brzozowym gajem. Dodatkowy urok wnosił fakt, że znajdował się nad brzegiem strumyka. Dwór był drewniany, ale miał solidne fundamenty, ponieważ był podmurowany. To ważna metafora, która świadczyła o stabilności i sile rodu, ale także o głębokim zakorzenieniu w tradycji i kulturze.

Przeczytaj więcej artykułów  Przepis na muffinki czekoladowe

Ściany dworku były pomalowane na biało, co tworzyło silny kontrast z wysokimi, ciemnymi topolami rosnącymi wokół. Pobielane ściany świadczyły również o trosce Sędziego Soplicy o gospodarstwo. Dom nie był duży, ale był bardzo porządny i schludny, wokół niego znajdowały się duże budynki gospodarcze. Dowodem na to, że okoliczna przyroda była obfita, a pola urodzajne, były zebrane plony, które nie mieściły się w stodole. Obok dworu był też mały ogródek pełen pachnących ziół, kolorowych kwiatów i warzyw. Nadto, liczba orzących pługów świadczyła o żyznych glebach – czarnoziemiu. Ogólnie dworkowi funkcjonującemu w Soplicowie można przypisać posmak troski o porządek, odpowiednie zarządzanie i utrzymanie porządku.

Sędzia Soplica, gospodarz Soplicowa, bardzo dbał o zachowanie tradycji polskiej gościnności w swoim domu. Dowodem na to jest ciągle otwarta brama, która wydaje się zapraszać gości do swojego domu.

Wnętrze dworku w Soplicowie poznajemy oczami powracającego z nauki w Wilnie Tadeusza. Mimo długiego czasu nieobecności, wewnątrz domu praktycznie nic się nie zmieniło. Stare, tradycyjne, ale dość skromne meble nadal stały na swoim miejscu. Dla mieszkańców Soplicowa ważne były polskie tradycje i historia, co świadczy o ich patriotyzmie i przywiązaniu do ojczyzny. Na ścianach wisieli portrety narodowych bohaterów: Tadeusza Kościuszki, Rejtana, Jasińskiego i Korsaka. W salonie znajdował się także kurantowy zegar, który grał Mazurek Dąbrowskiego. Można więc powiedzieć, że Soplicowo było ostoją polskości – obyczaje, tradycja i przywiązanie do ojczyzny były podstawowymi wartościami rządzącymi tym światem.

Fragment opisu dworku w Soplicowie w "Panu Tadeuszu"

Opis dworku w Soplicowie rozpoczyna się w książce zaraz po inwokacji i trwa od 23. wersu aż do 95. wersu. Poniżej zostały zacytowane najważniejsze fragmenty:

Opis dworku w Soplicowie z zewnątrz i wewnątrz:

Śród takich pól przed laty, nad brzegiem ruczaju,
Na pagórku niewielkim, we brzozowym gaju,
Stał dwór szlachecki, z drzewa, lecz podmurowany;
Świeciły się z daleka pobielane ściany,
Tym bielsze, że odbite od ciemnej zieleni
Topoli, co go bronią od wiatrów jesieni.
Dom mieszkalny niewielki, lecz zewsząd chędogi
I stodołę miał wielką, i przy niej trzy stogi
Użątku, co pod strzechą zmieścić się nie może.
Widać, że okolica obfita we zboże,
I widać z liczby kopic, co wzdłuż i wszerz smugów
Świecą gęsto jak gwiazdy, widać z liczby pługów
Orzących wcześnie łany ogromne ugoru,
Czarnoziemne, zapewne należne do dworu,
Uprawne dobrze na kształt ogrodowych grządek:
Że w tym domu dostatek mieszka i porządek.
Brama na wciąż otwarta przechodniom ogłasza,
Że gościnna, i wszystkich w gościnę zaprasza.

Przeczytaj więcej artykułów  Pieniądze to za mało Dzięki czemu nadchodzące Boże Narodzenie może być wyjątkowe

Właśnie dwukonną bryką wjechał młody panek
I obiegłszy dziedziniec zawrócił przed ganek.
Wysiadł z powozu; konie porzucone same,
Szczypiąc trawę ciągnęły powoli pod bramę.
We dworze pusto: bo drzwi od ganku zamknięto
Zaszczepkami i kołkiem zaszczepki przetknięto.
Podróżny do folwarku nie biegł sług zapytać,
Odemknął, wbiegł do domu, pragnął go powitać.
Dawno domu nie widział, bo w dalekim mieście
Kończył nauki, końca doczekał nareszcie.
Wbiega i okiem chciwie ściany starodawne
Ogląda czule, jako swe znajome dawne.
Też same widzi sprzęty, też same obicia,
Z którymi się lubił bawić od powicia
Lecz mniej wielkie, mniej piękne niż się dawniej zdały.
I też same portrety na ścianach wisiały:
Tu Kościuszko w czamarce krakowskiej, z oczyma
Podniesionymi w niebo, miecz oburącz trzyma;
Takim był, gdy przysięgał na stopniach ołtarzów,
Że tym mieczem wypędzi z Polski trzech mocarzów,
Albo sam na nim padnie. Dalej w polskiej szacie
Siedzi Rejtan, żałośny po wolności stracie;
W ręku trzyma nóż ostrzem zwrócony do łona,
A przed nim leży Fedon i żywot Katona
Dalej Jasiński, młodzian piękny i posępny;
Obok Korsak, towarzysz jego nieodstępny:
Stoją na szańcach Pragi, na stosach Moskali,
Siekąc wrogów, a Praga już się wkoło pali.
Nawet stary stojący zegar kurantowy
W drewnianej szafie poznał, u wniścia alkowy;
I z dziecinną radością pociągnął za sznurek,
By stary Dąbrowskiego usłyszeć mazurek.

[…]

Podróżny stanął w jednym z okien — nowe dziwo:
W sadzie, na brzegu niegdyś zarosłym pokrzywą,
Był maleńki ogródek ścieżkami porznięty
Pełen bukietów trawy angielskiej i mięty.
Drewniany, drobny, w cyfrę powiązany płotek
Połyskał się wstążkami jaskrawych stokrotek;
Grządki, widać, że były świeżo polewane,
Tuż stało wody pełne naczynie blaszane […]

Rysunek dworku w Soplicowie

Aby lepiej zobrazować miejsce akcji i lepiej je zapamiętać, często zadaniem dzieci w szkole jest narysowanie orientacyjnego szkicu dworku i jego otoczenia.

Przeczytaj więcej artykułów  Nauka zdalna przez brak węgla Nowy projekt rozporządzenia przygotowuje szkoły na najgorsze

Jakie obrazy wisiały w Soplicowie?

  • Tadeusz Kościuszko – przywódca powstania w 1794 roku przeciwko Rosji i Prusom,
  • Tadeusz Rejtan – uczestnik konfederacji barskiej, poseł ziemi nowogródzkiej na Sejm Rozbiorowy (1773–1775), próbował nie dopuścić do zatwierdzenia traktatu rozbiorowego, ale niestety się nie udało. Rejtan zablokował drogę posłom wychodzącym z sali obrad, a później, z powodu tego wydarzenia, utracił rozum i popełnił samobójstwo.
  • Jakub Jasiński – generał podczas insurekcji kościuszkowskiej, dowodził powstaniem w Wilnie, zginął w Rzezi Pragi w Warszawie.
  • Tadeusz Korsak – dowodził pospolitym ruszeniem w okolicach Wilna podczas powstania kościuszkowskiego, zginął w tych samych okolicznościach co Jasiński.

Często zadawane pytania na temat opisu dworku w Soplicowie

Gdzie w książce znaleźć opis dworku Pana Tadeusza?

Opis zaczyna się zaraz po inwokacji, od 23. wersu.

Kto mieszkał w dworku w Soplicowie?

Sędzia Soplica (gospodarz), Zosia, Telimena, Wojski, Asesor, Rejent, Protazy i Tadeusz.

Jakie były cechy mieszkańców dworku w Soplicowie?

Byli bardzo gościnni, pracowici, dbali o gospodarstwo, byli honorowi, przywiązani do tradycji i gotowi zrobić wiele dla ojczyzny. Starali się również pielęgnować polskie obyczaje i tradycje.

Jaki jest pełny tytuł "Pana Tadeusza"?

Pełny tytuł brzmi: "Pan Tadeusz czyli ostatni zajazd na Litwie. Historia szlachecka z roku 1811 i 1812 we dwunastu księgach wierszem".

Co robi szlachta po zdobyciu Soplicowa?

Opróżnia zapasy w spiżarni, upija się

Dodaj komentarz